Nieuws

In Memoriam – Henk Agterbos

zaterdag 20 juni 2020 - Algemeen


Afscheid van een super vrijwilliger

Henk is van 18 februari 1930 en overlijdt op 90-jarige leeftijd op 18 juni 2020.

Hij werd op zijn tiende lid van Quick’20 en behaalde als keeper met diverse elftallen het kampioenschap.

Genoot van de vrijwillige opleiding bij Quick’20. Hij kreeg te grote handschoenen van zijn oom en dat gaf hem een geweldig eergevoel in het doel. Henk was één van de sprekers tijdens de kerkelijke viering ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van Quick’20 in de Drieëenheidskerk die hun beleving en gevoelens over Quick mochten uiten en aan het slot zei hij: “dankzij mijn handschoenen zweefde ik door het doel, de wedstrijd werd met 1-0 verloren door een schuiver”.

Hij stopte met voetballen toen hij in militaire dienst moest en na de kaderopleiding werd hij beroepsmilitair en schopte het tot adjudant bij de Militaire inlichtingendienst bij de Landmacht.
Op vliegveld Twente en de legerbasis in Eibergen werkten verdacht veel voetballers van Quick’20. En tijdens de parate weekenden voor de dienstplichtigen zorgde Henk altijd dat anderen invielen voor Quick leden, want die moesten voetballen.

Zelfs toen hij al gepensioneerd was schroomde Henk niet als adjudant met het leger te bellen om zaken voor zijn cluppie Quick’20 te regelen: “ik moet zo’n ding hebben waar iemand op kan liggen en die je met 2 man weg kan dragen”. Een brancard dus, die de volgende dag keurig werd afgeleverd met een legervoertuig.

Henk werd in 1953 jeugdleider en was van 1954 tot 1962 voorzitter van de Jeugdafdeling. In twee jaar tijd groeide die, ondanks de nodige weerstand en scepsis van jeugdleiders, van zes naar achttien elftallen. Hij zat 34 jaar in het hoofdbestuur, waarvan 2 jaar als voorzitter van 1980 tot 1982. In juni 1987 is hij vice-voorzitter en ontvangt hij tijdens de jaarvergadering de gouden bondsspeld, de hoogste onderscheiding die de KNVB kent.

Henk omschreef zich altijd als een bescheiden persoon die liever op de achtergrond speelt. Hij wist vrijwilligers goed te motiveren, maar verwachtte en eiste ook veel van hen. Hij realiseerde zich ook dat hij niet altijd de gemakkelijkste en meest diplomatieke leider was en dat dit wel eens tot ongenoegen leidde. “Maar ik heb nooit ruzie gehad, met geen mens”.

Hij was bedenker en initiatiefnemer van de Kerstwildverloting en de Zakenbeurs en van het Jubileumboek in 1995 “Er is een voetbalwezen”. Ook was hij nauw betrokken bij de nieuwbouw fase 2 van de kantine. Verder was hij nog 2 jaar leider van het eerste en lange tijd redactielid van het clubblad.

Hij regelde van alles en offerde daar veel vrije tijd voor op, als het maar voor Quick is zei hij altijd. Henk stopte op 60-jarige leeftijd met het hoofdbestuur en werd in 1996 benoemd tot erelid van Quick’20. Hij bleef altijd betrokken, onder andere bij de accommodatiecommissie.

Zijn humor was bijzonder en onnavolgbaar. Flevo Boys moest een bekerwedstrijd bij Quick spelen en de voorzitter belde of Quick wel licht had. Henk zat aan de andere kant van de lijn en zei:

“het licht daar spreek je mee, dat ben ik”.

Jo, de vrouw van Henk, heeft ook haar bijdrage gegeven aan het welzijn van Quick’20 door Henk altijd alle ruimte te geven voor het vele vrijwilligerswerk binnen onze vereniging en zelf was ze jaren actief met andere bestuursvrouwen achter de bar in de allereerste en in latere kantines.

Het is vrij zeker dat Petrus de hemelpoort wagenwijd open had staan want positieve mensen kunnen ze daar goed gebruiken.

Henk bedankt voor alles en we wensen Jo, kinderen en verdere familie veel sterkte en steun bij de verwerking van het verlies van deze bijzondere man. Namens velen, Gerard Rake

Recente nieuws items

Sitemap Ontwerp: buro BAM! | Technische realisatie: Brandcube