Nieuws

Quick bepaalt agenda gezin Zwienenberg

woensdag 4 januari 2017 - 1e selectie


Door Bert Hellegers

Met twee voetballende zoons en dochter Daniek op hockey draait in de familie Zwienenberg veel, zo niet alles, om sport. “Kerst is zo’n beetje enige keer dat we samen kunnen eten.”

Vader Tonny is in discussie met zijn zoons Stan (24) en Tim (21). Natuurlijk gaat het over voetbal. Waarover anders? Tonny vindt dat Tim vaker voor eigen succes moet gaan als hij in scoringspositie komt. Tim geeft met moeite toe dat zijn vader ‘af en toe’ wel gelijk heeft. Als Tonny bedenkelijk kijkt, corrigeert hij zich schoorvoetend: “Meestal wel, eigenlijk.”

Om dat te onderstrepen, haalt Tonny (56) het winnende doelpunt van zijn zoon in het thuisduel tegen Be Quick in herinnering. In de hoek van het clubgebouw op sportpark Vondersweijde schuift hij met koffiebekertjes over de tafel om te laten zien hoe Tim stond ten opzichte van het doel. “Hij kwam van links. Het was een moeilijke hoek, maar het kon.”

Moeder Saskia kijkt lachend toe. Zo gaat het vaak in huize Zwienenberg. Voetbal staat er centraal. Quick’20 bepaalt voor een groot deel de agenda van het gezin. Dat is al bijna twee decennia het geval. Daarnaast zijn Tonny en Saskia vaak bij Bully te vinden, waar dochter Daniek (23) in het tweede team speelt.

Tonny is van oudsher geen Quick-man. Hij groeide op in Rossum en speelde tot de B-jeugd bij RSC. Door een slepende enkelblessure moest hij stoppen met voetbal. Hij richtte zich op tafeltennis. Eerst bij Detac in Denekamp, later-na de verhuizing naar Oldenzaal-bij Quick. Met voetbal kwam hij weer in aanraking toen Stan zich als jochie van een jaar of zes meldde op sportpark Vondersweijde.

Vader werd zijn eerste leider. Net zoals daarna van Tim. “Hij is heel fanatiek”, zeggen zijn zoons. “Kritisch ook. Niet zozeer naar anderen, wel naar ons. Dat is altijd zo gebleven. Als we denken dat we een goede wedstrijd hebben gespeeld, begint hij eerst over dingetjes die beter hadden gekund.” Tonny reageert glimlachend. “Ze moeten niet gemakzuchtig worden, he.”

In totaal bleef hij als leider vijftien jaar in de F-jes ‘hangen’, waarvan de laatste tien jaar als leider van F1. Daar is hij vorig jaar mee gestopt. Nu is hij scout. “Mooi om te doen. Vrijdagavond bij de Fabri League kijken om de talentjes er uit te vissen en zaterdagmorgen bij de lagere JO9 (F)-teams. Kijken of er spelertjes zijn die een kans verdienen hoger te spelen. Ja, deze club is zo groot geworden. We doen ons best een goed beeld te krijgen van alle spelertjes die er rondlopen.”

Zaterdagmiddag en zondagmiddag staan Tonny en Saskia langs de lijn bij Stan en Tim. Ze doorliepen in de jeugd zo’n beetje alle selectieteams bij Quick’20. Eenmaal bij de senioren haakte Stan aan bij de eerste lichting van Zaterdag 1. “Ik heb dat avontuur vanaf het begin meegemaakt. Het was allemaal nieuw voor Quick. Maar het is wel een aanwinst voor de club gebleken.”

Net als zijn vader wordt Stan sinds een paar jaar geplaagd door een  enkelblessure. “Ik heb het daarmee nog een seizoen extra in Zaterdag 1 volgehouden. Soms moest de spuit er in. Mijn kraakbeen is bijna versleten.” Hij speelt nu met vrienden in een lager zaterdagelftal.

In tegenstelling tot Stan maakte Tim wel met succes de sprong naar de hoofdmacht op zondag. Tim is bezig aan zijn derde seizoen in de eerste selectie en is de afgelopen twee jaar uitgegroeid tot een vaste waarde in het elftal. “Het gaat geweldig. De promotie was al fantastisch en dit seizoen gaat het natuurlijk ook prima. Ik heb geluk. In de jeugd hadden we ook al hele mooie elftallen.”

Vader en moeder genieten met hem mee. Saskia (53) vertelt dat ze vroeger eigenlijk niks met voetbal had. “Ik ben er in meegegroeid.” Tonny stelt lachend vast. “Ze wil nu geen wedstrijdje meer missen.”

Vanaf het moment dat de jongens gingen voetballen en Tonny leider werd, is het gezinsleven er op afgestemd. Ontelbare wasmachines vol shirts en broekjes zijn er gedraaid. “En dan die trainingen. Allemaal op verschillende tijden”, zegt Saskia. “Dat betekent apart eten. Het eten moet drie keer apart opgewarmd worden. Daar houd je rekening mee. Vaak pasta dus, of stamppot. Stan is nu uit huis, maar nog draait bij ons alles om voetbal.”

Als voorbeeld schetsen ze de indeling van het weekend van 7 en 8 november. Vrijdagavond scoutte Tonny de spelertjes van de Fabri League. Zaterdag volgde in het clubgebouw overleg met andere scouts, waarna Tonny en Saskia in de auto stapten op weg naar een hotelletje in Nijmegen. Die hadden ze geboekt in verband met het avondduel van de hoofdmacht van Quick’20 tegen JVC Cuijk. Daar zagen ze Tim met 3-1 winnen.

Zondagmorgen ging het snel huiswaarts zodat ze nog net op tijd waren voor de wedstrijd van Bully 2. Want natuurlijk wordt dochter Daniek niet vergeten. Op zondagmiddag waren Tonny en Saskia weer thuis. “Toen ging de tv aan. Eredivisievoetbal”, zegt Saskia lachend.

Ze zegt zich te verheugen op de Kerstdagen. Voor iedereen een familietreffen, maar helemaal voor de Zwienenbergs. “Het is zo’n beetje de enige keer in het jaar dat we samen kunnen eten.”

Klik hier voor de Zwart op Wit

Recente nieuws items

Sitemap Ontwerp: buro BAM! | Technische realisatie: Brandcube